Tranquilo

Overwerkt raken we niet deze maanden, weinig vaaractiviteiten. Alle tijd voor klussen die ook eens gedaan moeten worden zoals het tijdrovende traditionele maar nog altijd mooie touwsplitswerk.

Ik wil nooit meer, ik ga nooit meer ....

.... naar een verjaardagsfeest.
Zo ging dat liedje toch? In de maand september is er echter geen ontkomen aan, de ene na de andere verjaardag in familie- en vriendenkring dient zich aan, in Nederland en Mallorca. Ook ik moet er aan geloven, deze week 45 jaar geworden en geen excuus van onderweg of op een verre locatie zijn. Het moet gevierd worden.
Het weer is de afgelopen dagen drastisch omgeslagen van tropisch zonnig naar een nazomertemperatuur van net aan 20 graden, stevige buien zijn over ons heen gekomen en de wind blaast om het huis. Toch wagen we het erop om het geplande barbeque diner in de tuin door te laten gaan. De terrassen worden blader- en dennenaaldenvrij geveegd, de tafels geplaatst en gedekt, het eten (voor)bereid, drank gekoeld en de bbq wordt stookklaar gemaakt. Laat maar komen dan, wij zijn er klaar voor!



O ja, de dresscode wordt volgende keer witte kleding, want dan pas kom je zichtbaar in beeld op het filmpje

Palma en de fiets

Palma en de fiets lijken elkaar niet echt te mogen. Aan Palma ligt het niet, steeds meer fietspaden worden aangelegd, de zon schijnt altijd, okay er is af en toe een heuvel die bedwongen moet worden, maar over het algemeen is het een prima fietsstad met een lekker fietsklimaat. Aan de fiets ligt het ook niet, die is goed verkrijgbaar bij winkels als de Decathlon. Toch zijn de bewoners van Palma niet op de fiets te krijgen, het is gewoon niet hip. Fietspaden zijn leeg of ze worden als voetpad gebruikt, met het gevolg dat wij ons als schaarse fietsers suf bellen om die wandelaars op het fietspad niet omver te rijden. Alles gebeurt met de auto, met als gevolg volle doorvoerwegen in Palma in de ochtend- en avondspits. Dat blijken niet alleen wij, maar ook de lokale overheden te betreuren. Kosten noch moeite worden gespaard om de fiets te promoten. Eerst al de flinke uitbreiding van de fietspaden maar ook kleinere initiatieven zoals dat van Museum Es Baluar waar je in plaats van 6 euro entree slechts 2,50 betaalt als je met de fiets komt. Vanaf 2011 zullen ingezetenen van Palma na inschrijving gebruik kunnen maken van op vaste plekken gereed staande fietsen, een soort 'witte fietsen' project. We zijn benieuwd... Als dit ook niet lukt, doen wij bij deze alvast een oproep aan ondernemende Nederlanders die wel eens het 'roer om' willen gooien en zeggen 'ik vertrek' om de fiets in Mallorca te gaan 'marketen'.

Keukenprins

Zo mogen we Cor best noemen vandaag, misschien is 'Rey de la cocina' nog beter op zijn plaats, na de enorme verbouwing die onder zijn toezicht en met zijn inspanning heeft plaats gevonden in Villa Emilia in Soller. En als het dan eindelijk klaar is, moet je als koning ook nog zelf achter het fornuis, al is het dan gelukkig wel een Smeg. Het resultaat mag er zijn, in alle opzichten.

Karaoke???!!!

Sommige dingen durf je bijna niet op je blog te zetten, maar je kwetsbaar tonen is toch ook mooie eigenschap, toch.. niet dan..?
We hebben eh... eh... hoe heet dat ook al weer eh.... gekaraoked. Zo, dat is er uit. En het was eigenlijk nog best grappig ook. Pieter, schipper van Black Molly was jarig en vierde dit met een bbq, wederom een internationaal gezelschap en daarin schuilt het gevaar. Harold, Philippijns bemanningslid van Black Molly, is net als zijn landgenoten, verzot op karaoke. Avond aan avond brengt de Philippijnse gemeenschap door in karaoke bars in Palma, Harold heeft zelfs zijn spaargeld nu eens niet helemaal naar de familie in de Philippijnen gestuurd, maar heeft een karaoke set aangeschaft en juist je voelt 'm aankomen, die nam hij mee naar de bbq avond. Een half telefoonboek vol met titels van liedjes waar uit gekozen moest worden en zo gingen de microfoons over van de een naar de ander. De Brazilianen Juliana en Guga bleken over het meeste talent te beschikken, maar ja zo'n nummer als de lambada zingt en danst natuurlijk lekker weg.

Deal!

We hebben een aantal dagen geleden een bod gedaan op het huis. Flink lager dan de vraagprijs, omdat we het gevoel hebben dat de verkoper er financieel niet al te best voor staat en moet verkopen om verder te kunnen bouwen. Uiteraard moeten er vervolgens nog de nodige rituele dansen worden gedanst. De een na de andere kaper doemt op aan de kust, lees potentiele kopers die veel hogere bedragen bieden dan wij. Onze zenuwen worden danig op de proef gesteld, als we met stale gezichten zeggen dat ze dan maar eerst met die andere kopers door moeten gaan en dat wij nog wel even verder kijken.
Tot vandaag de agent ons belt en vertelt dat de verkoper moe is van het wachten op de andere hoge bieders, die Spanjaarden doen er zo lang over om te beslissen. Natuurlijk snappen wij dat volkomen, we spelen het spel mee. Met een kleine bijstelling naar boven, wordt ons bod geaccepteerd.
YES!
Als de juridische check van onze advocaat leidt tot een positief advies, dan gaat het door. Tijd voor bubbels! We ontploppen de fles met speciaal etiket bij Casa Cinco, samen met Kristien, Nico en Cor.

Een plek onder de zon

Onze zoektocht naar huizen leidde in juni reeds tot het vinden van 'Can Xoroi', een landhuis in Son Espanyol, een wijk behorende tot Palma de Mallorca. Het huis is zo'n 100 jaar oud en wordt volledig gerenoveerd en gerestaureerd en verdeeld in 3 aparte woningen met ieder een eigen tuin. Bij dit huis hadden we direct het gevoel dat dit 'm wel eens zou kunnen worden, de omgeving is mooi landelijk, het huis en tuin hebben veel privacy, het ligt op fietsafstand van het centrum van Palma en de huizen die de projectontwikkelaar eerder heeft gerenoveerd, zagen er bijzonder mooi uit.
We besloten toch eerst maar eens voor vakantie naar Nederland te gaan en daarna te zien of het ons nog steeds zou bevallen. En natuurlijk eerst nog wat meer huizen bekijken. Zo gezegd, zo gedaan. Na de afgelopen maand nog heel wat huizen te hebben gezien, weten we het eigenlijk wel zeker. Dit huis is de beste optie. We gaan de onderhandelingen in!

Verre einders, nieuwe havens

Regelmatig worden we bestookt met wervende brochures, emails en voordelige ligplaatsaanbiedingen van nieuwe marina's in de omgeving. Zo proberen vooral Port Adriano in Mallorca (omgeving El Toro) en een nieuwe marina in Tarragona op het vaste land van Spanje ons te lokken met mooie aanbiedingen, zoals een week gratis liggen. Aangezien Port Adriano zo'n beetje om de hoek ligt, besluiten we eens te gaan kijken, maar eerst maar eens met de auto..
Na het aanschouwen van deze haven vanaf een van de best aardige terrassen aan de haven, besluiten we dat Port Adriano niet kan tippen aan de havens in Palma. Het is (nog) een kale, lege, sfeerloze haven met oninteressant achterland. Jammer, zelfs voor een tussenstopje lijkt het niet echt een aanwinst. Dan zijn Puerto de Soller of evt. Portals Nous beslist aantrekkelijker. Jammer, want iedere uitbreiding van leuke havens in Mallorca waar we ook met 27 meter inpassen, juichen we toe.

Elton Bocelli en Andrea John

Andrea Bocelli en Elton John geven een concert in het ONO stadion van Mallorca. Van beiden zijn we niet bijzonder fan of zo, maar de aparte combinatie tezamen met de eerste keer dat in dit stadion een concert wordt gegeven, doen ons samen met Los Grahams besluiten erheen te gaan. Ruim 2 uren Andrea Bocelli tezamen met het Balearic Symphonic Orchestra en diverse andere gastzangers en zangeressen en vervolgens nog eens ruim 2 uren Elton John en zijn band. Elton is koddig om te zien, heeel klein, heeeel dik en met een veeeel te lange jas, maar hij rockt en popt er nog stevig op los.
Wel wachten we tevergeefs op het moment dat beide mannen tegelijk op het podium voor een verrassend samenspel zullen zorgen. Maar helaas, van de flauwe woordspeling in de kop van dit bericht is geen enkele sprake. Ze komen zelfs geen minuutje samen op het podium, als Andrea al lang en breed onder de douche vandaan is en het podium is omgebouwd voor het volgende optreden, verschijnt Elton pas ten tonele. Desondanks hebben we een leuke avond.