Het bolletje rond

Uit al die jaren die we met Seraglio gezeild hebben in Middellandse zee, de Caribbean en Centraal Amerika, hebben we nog diverse contacten met zeilers her en der ter wereld of al weer lang en breed terug in hun thuisland. Een van die contacten is met Pieter (Nederlander) en Linda (Amerikaanse) van de Dutch Touch. In 2004 zeilden we 4 maanden samen op tussen Mexico en Honduras, buddy boats zoals Linda het noemde. We zeilden niet alleen samen, maar deelden ook de gezamenlijke speurtocht naar tv's in Belize waar we de WK-voetbalwedstrijden van het Nederlandse team konden zien, tennisten dagelijks bij Catamaran marina in de Rio Dulce in Guatemala en deden een in-land-trip naar Antigua in Guatemala. Na Honduras scheidden onze wegen toen Dutch Touch de vaart er in zette om de wereld rond te zeilen en het Panama kanaal doorgingen en wij naar de San Blas eilanden en Colombia gingen om wat te charteren en zelf te reizen.
Bijzonder is het nu dat de bol is rond gevaren door Dutch Touch en we elkaar weer treffen op St. Maarten na hun laatste 38 dagen durende etappe van Kaapstad naar St. Maarten. Petje af en minstens een cava of 2 waard, als je bedenkt dat Pieter inmiddels de 70 gepasseerd is en Linda bijna 55 is en zij de laatste 12 jaar reizend op hun boot hebben doorgebracht. Voor hen is het nu tijd voor een nieuw leven in een huis in Californie. Pieter is bang dat hij zich gaat vervelen, dus we hebben naast het dagelijkse tennisuurtje en happy-hour met de buren, de Dutch Touch klussenbus voor hem bedacht om in de villawijken van Californie wat klussen te gaan doen met een dutch touch (snel, goed en betaalbaar!).

Een blok aan het been

Graag waren Alie en Aad, Marja’s ouders in december in het vliegtuig naar de Caribbean gestapt voor een kerstvakantie aan boord in de Grenadines. Helaas had de versleten knie van Alie er een stuk minder zin in, en besloot eens lekker dwars te gaan liggen. Nu is Alie niet van het kleinzielige soort en deze eigenschap gecombineerd met een gezonde en soms zelfs bijna ongezonde dosis optimisme, maakte dat ze ervan overtuigd was dat de knie het wel weer beter zou doen tegen de tijd dat ze naar ons toe zouden komen. Zelfs haar Helderse fysiotherapeut, ook een zeiler, deed goed mee. Hij zou de knie op tijd wel weer zodanig in gebruik krijgen dat de zeilvakantie verantwoord was en kneedde dat het een lieve lust was.
Helaas, de knie dacht er anders over. En misschien was deze pertinente dwarse opstelling ook wel goed, want vandaag is het na jarenlang sappelen dan zover. De dwarsligger gaat er uit en wordt vervangen door een volledige nieuwe kunst knie. Foto’s als onder op deze pagina zijn nu nostalgie, want hopelijk hoeft Aad Alie nooit meer een berg op te trekken na een toch weer net iets te lange en zware wandeling met ons op Corsica.

Menu-technisch gezien

Als we St. Barths binnenlopen, worden we op de marifoon opgeroepen door Hartbeat, die we voor het laatst in december in St. Lucia hebben gezien. Zij blijken voor anker te liggen in Baie de Saint Jean aan de andere kant van St. Barths. Het dagje dat we stil liggen in Gustavia, de hoofdstad van St. Barths, gebruiken wij voor wat quality-time. We huren een scooter en tuffen het hele eiland over. Michel vindt het maar suf die 125cc. Toegegeven het is geen Ducati, maar ik vind het wel relaxed om niet met tranen van de wind en vrees voor de dood in de ogen mezelf vastklampend aan Michel en het zadel met een snelheid van 140 km per uur over de snelwegen van Mallorca te racen.

St. Barths is een wat onwerkelijk Caribisch eiland en populair bij superyachts, zoals het 200 miljoen kostende motorschip 'A' op de foto, door Philippe Starck ontworpen en genoemd naar Alexandra, de vrouw van de 37 jarige Russische biljonair eigenaar Andrey Melnichenko.
Zwarte mensen moet je met een vergrootglas zoeken op St. Barths, het winkelaanbod varieert van Gucci tot MaxMara en de restaurants zijn meer Parisien dan Caribisch. Al vaker hebben we gehoord dat restaurant Eden Rock een aanrader is en als Martin en Esther van Hartbeat voorstellen om daar te gaan eten, vinden we dat een goed plan. Het eten is zeker de moeite waard en passend bij de stijl van St. Barths. Als Martin vraagt om wat frietjes bij de maaltijd kan dit niet, jawel technisch gezien is het mogelijk, de friet ligt in de vriezer, maar menu-technisch is het onverantwoord aldus de ober... Mijn bietensoepje met blauwe schimmelkaas creme en malse dorade met geroerbakte groenten zal ik mij nog lang blijven herinneren en niet alleen vanwege de heerlijke smaak; we moeten 430 euro neertellen met z'n vieren. En de lamsboutjes van Michel waren aan de vette kant...

Achterstand

Eenvoudig is het niet om ons blog bij te houden met geen of slechte internetverbindingen en gasten aan boord die ons toch wel meer dan 12 uur per dag bezig houden. We vergeten ook vaak foto's te maken als er gasten zijn, dus als er dan een momentje tijd is en ook nog even een werkende internetverbinding, dan blijken we geen beeldmateriaal te hebben.
Na Antigua hebben we 2,5 week de eigenaren aan boord en maken een tocht langs Nevis, St.Kitts, St. Eustatius, St. Barthelemy en uiteindelijk St. Maarten. Voor ons een hernieuwd weerzien. We liggen iets eerder dan gepland weer in marina Fort Louis aan de Franse kant van St. Maarten omdat de eigenaar bij het ontschubben van een gevangen baracuda zichzelf flink in zijn voet snijdt. Nadat de snee vakkundig door Michel is verbonden, moeten er in het ziekenhuis toch nog 10 hechtingen in gezet worden.

We hebben slechts 2,5 dag om het schip weer gereed te maken voor de volgende groep. We vinden gelukkig nog even tijd om een avondje stoom af te blazen en onverwacht tot half 5 door te zakken met Barry, Sophie en Vision, de bemanning van ons zusterschip Icarus. Nu is het de beurt aan een van de zonen met vrienden voor een tocht van een week rond St. Maarten, Anguilla en St. Barthelemy. Een mooie tocht, met als een van de hoogtepunten voor de gasten een kreeftenlunch op Sandy Island bij Anguilla. Wij doen tegenwoordig niet meer mee met kreeft, de smaak van het gegrilde vlees weegt voor ons niet op tegen de schoonheid van het dier in levende vorm.