Stemmingswisselingen

Daar verdenken we de weergoden van dit weekend. We worden heen en weer geslingerd tussen regen- en hagelbuien en lente-achtige oplevingen die tot fietstochten en niet-onderdrukbare bloemenplukneigingen leiden.

En toen was er water...

In Nederland zal geen haar op je hoofd bedenken om eens tientallen meters diep in je tuin te gaan boren om zo je eigen huishoudelijke watervoorziening te creëren. In Mallorca komt dit echter in de landelijke delen van het eiland veel voor. Ook bij ons huis is geen wateraanvoer door een leidingensysteem. Wel zijn er grote reservoirs onder de grond die uitmonden in een waterput en die gevuld kunnen worden met water (extern aangeleverd of vanuit je eigen bron dus).
De projectontwikkelaar van ons huis beoogt een eigen bron. Het verkrijgen van de noodzakelijke vergunning heeft nog wat voeten in de aarde gehad, maar is nu rond. Met een heuze wiggelroede is door Aigues de Mallorca vastgesteld waar in de tuin de grootste kans op water is en vandaag dendert de boor de grond in. Gedurende 2,5 dag wordt er geboord tot een diepte van zo'n 85 meter. En toen was er water... In elk geval voor huishoudelijk gebruik en na testen en waarschijnlijk de nodige extra filters en ontzoutingsmachines ook geschikt als drinkwater. We hopen dat de Evian kwaliteit die we in onze casita in Establiments drinken afkomstig uit de bron aldaar, geëvenaard zal worden.

Gedeelde vreugd: dubbele of halve vreugd?

Wij zijn blij met onze huisaankoop, maar minstens zo blij zijn Kristien en Nico met de verkoop van hun Casa Cinco op Mallorca. We hebben echter nog steeds niet echt geklonken op de wederzijdse aan-/verkoop in december. Het lijkt er ook maar niet van te willen komen. Sinds januari zwerft er al een daarvoor bestemde fles cava heen en weer tussen Soller en Establiments, maar het weer is meer 'vino tinto' dan 'koel cava'. Dus blijft de fles ongeopend en wordt ie bij ieder treffen weer meegesjeuld. Vandaag is het na een bezoek aan ons bouwproject en wandeling door de heuvels rond Establiments met de voorzichtige voorjaarszon toch een cava-waardige dag. Wel een beetje met dubbele gevoelens overigens, een nieuw leuk opknapbouwproject op Mallorca is nog niet gevonden en het vertrek (tijdelijk naar het schijnt) van N en K naar hun pied-a-terre in Amsterdam komt steeds dichterbij.

Keuzes....beslissingen...

Na ons 10 jaar lang niet meer in interieuren, vloeren, sanitair, keukenapparatuur, terrastegels, energievoorziening, keukenkranen, en meubels te hebben verdiept, werken we deze maanden aan een grondige inhaalslag. Echt alles mag en moet besloten en gekozen worden, aangezien in Can Xoroi, zoals het huis tot nog toe genoemd is, alleen de muren en de vloeren nog ongeveer stonden en zelfs daarin zijn flinke veranderingen aangebracht. Luxe positie natuurlijk en hoewel tijdrovend, hartstikke leuk. De poligono's (industrieterreinen) van Palma kenden we tot nu toe vooral van het bezoek van nautische en technische winkels, maar nu is het ook bijna onze dagelijkse 'after-work' bestemming om weer een knoop door te hakken varierend van tegels tot kledingkasten. Ook de interieurbladen worden van voor tot achter doorgespit.
Gelukkig helpt onze projectontwikkelaar onbedoeld ook een handje mee door af en toe alvast maar dingen te besluiten, zonder dat we gelegenheid hebben gehad er over na te denken... Niet helemaal fijn als tegels ineens verticaal gezet zijn, terwijl wij ze liever horizontaal hadden gezien, maar goed daar hebben we tenminste niet ons hoofd over hoeven te breken en het schiet lekker op.