House & cat sitting

Kristien en Nico genieten van een welverdiende vakantie in Californie. Met versterking van Patricia, de zus van Michel, vormen wij oppasploeg 2, die het 2e deel van de vakantie op de casa en op de achtergebleven roodharige en viervoetige bewoners Pelle en Sien passen. Leuk om onze habitat eens in en rond Soller te hebben, in plaats van in Palma/Establiments. We moeten die week toch nog minimaal 3 x naar Palma op en neer voor boot- c.q. huisaangelegenheden, het weer is plots herfstig geworden, maar er zijn gelukkig ook nog typische Soller-momenten, zoals daar zijn hiken in de Tramontana, het bezoeken van Cafés op het pleintje en we vallen met onze neus in de visjes in Puerto de Soller bij de Fira del Gerret, waar de plaatselijke horeca een culinaire proeverij verzorgt rond het lokale seizoens visje 'Gerritje' en waar we enkele lokale Holandesos tegenkomen.

Tergend langzaam

Zo mag de voortgang in de aankoop van 'ons' huis toch wel beschreven worden. Viel ons oog reeds in juni van dit jaar op dit mooie landhuis met veel potentie na renovatie en bereikten we in augustus al prijsovereenstemming met de verkoper, sinds die tijd zijn we bezig met het tot stand brengen van een (voorlopig) koopcontract c.q. koopakte. Als niet-naïeve buitenlanders in den vreemde hebben we het advies om een advocaat te nemen ter begeleiding van ons aankoopproces, ter harte genomen. Daarbij hebben we ook zeker niet de eerste de beste genomen. Een heer op leeftijd met veel ervaring in onroerend goed, naar horen zeggen de eerste Engels sprekende advocaat op het eiland, met veel buitenlanders in zijn clientèle.
Appeltje eitje zou je denken. Niets blijkt minder waar. Ruim 3,5 maand verder en er is nog steeds geen contract getekend. Goed, er moesten wat zaken gecorrigeerd worden door de verkoper in de beschrijving van de grond bij het kadaster. Er zijn wat varianten in contractvormen en betalingsmogelijkheden de revue gepasseerd, maar verder is de tijd vooral opgegaan aan traagheid en inefficiëntie. Welkom in Spanje, bienvenido en Mallorca kan de boodschap zijn, vele andere huizenbezitters blijken dergelijke ervaringen te hebben. We houden de moed en de humor er maar in, zo noemen we Despacho Morell (kantoor Morell) tegenwoordig Despacio Morell (langzame Morell) en de verleiding om dat met een dikke zwarte stift wereldkundig te maken op dat koperkleurige naambordje wordt steeds groter. Die krassen op het naambordje zijn vast en zeker ook door een gefrustreerd geraakte client aangebracht.

Zuurkool fiesta

Een van de voordelen van in de winter op Mallorca zijn in plaats van in de Caribbean, is dat we de jaarlijkse zuurkool fiesta in Casa Cinco mee kunnen maken, ter inluiding van het najaar en uitluiding van het gastenseizoen in de bed & breakfast van Kristien en Nico. Wordt de vreugde-uiting van Nico op de foto nu veroorzaakt door de zuurkoolsmaaksensatie of door de herovering van de casa?

Living on the edge

Sitting on top of the hill
En dat allemaal op 1 dag. Het kostte wat moeite om deze route vanaf Valdemossa over Coll de San Gallard, s'Arxiduc en vervolgens retour naar Valdemossa er door te krijgen. Eerst moest Michel overgehaald worden om de finale van de Formule 1 op tv de Formule 1 te laten, vervolgens moesten Nico zijn alternatieve wandelroutes vriendelijk doch beslist naar een later moment worden gedirigeerd en ten slotte diende het dreigende wolkendek met doordringende blik weggekeken te worden, maar uiteindelijk gingen we dan toch. Boven op de bergkam woeien we bijna van onze halfhoge wandelschoenen af, maar de vergezichten waren in deze 4,5 uur durende wandeltocht weer adembenemend. De tapaskeuze viel wat tegen in het door ons gekozen minst toeristisch ogende etablissement, gelukkig werd dit ruimschoots goedgemaakt door de warme wijn en de goedgevulde spelletjeskast in de naar later bleek zeer gezellige lokale herberg.

Remember, remember ...

the 5th of November...
Jaren, wat zeg ik, decennia gingen voorbij zonder dat we de speciale betekenis wisten van 5 november voor de Engelsen. Tot dat we dit jaar een uitnodiging ontvangen voor een 'bonfire' feest met vuurwerk in de tuin van de Grahams, en daarmee dus in onze achtertuin. 5 november blijkt de dag van 'het buskruitcomplot' te zijn. In 1605 deed een groep katholieken onder leiding van ene Guy Fawkes een poging om het parlementsgebouw in Londen te laten ontploffen. Het snode plan wordt echter voortijdig ontdekt en de leider Guy wordt opgehangen. De Engelsen herdenken deze gebeurtenis nog jaarlijks door een feest met vuurwerk en vuren. Alle genodigden wordt gevraagd om vuurwerk mee te nemen. Omdat ik een hekel heb aan vuurwerk en me elk jaar op 31 december telkens weer rot schrik van elke knal en me erger aan de hoeveelheden geld die in no-time de lucht in worden geschoten i.p.v. het aan hongerende delen van de wereld te besteden, mogen/moeten wij als alternatieve bijdrage aan het feest de 'Guys' maken, in de vorm van poppen die op het vuur gezet worden en op de feestavond worden verbrand onder het genot van mulled wine (gluhwein) en hotdogs... maar dan wel weer in black tie.

Watermanagement

Wij Nederlanders doen altijd wat lacherig over de studierichting van Willem Alexander. Toch, dat watermanagement moet je niet onderschatten. Deze week maken we op de boot de watertanks schoon (na het losdraaien van zo'n 300 bouten en moeren), het wegfiguurzagen van door Jongert niet helemaal goed doordachte schotjes die de deksels van de watertanks blijken te blokkeren) en hebben we een week geen water in de tanks. Precies tegelijkertijd (zo gaat dat toch altijd) blijken de wateropslagtanks in de tuin bij onze casita te lekken (we drinken daar water uit een natuurlijke bron), en worden de tanks drooggelegd voor reparatie. 2 weken lang is er a la casa slechts 'plantenwater' beschikbaar, de ongezuiverde versie van het grondwater, zoutig van smaak en nog net geschikt voor een douche. Tel daarbij op dat de wasmachine op de boot al reeds een maand defect is en Miele Mallorca al even zo lang bezig is om de juiste onderdelen uit Duitsland te krijgen, een was in zout plantenwater in de casita niet bijzonder reinigend klinkt, en geleverd is het excuus voor het feit dat we er deze week iets groezeliger uit zien dan normaal.

Eigen schuld

dikke bult, moet je maar niet van die ophitsende stukjes op je blog schrijven. Palma en de fiets gaan niet samen? (zie september). Mooi, dan is het hoog tijd om eens jouw fiets te stelen. Zo gezegd, zo gedaan dacht die enkele Palmariaan die wel van fietsen houdt en knipte, na nog even schichtig om zich heen te hebben gekeken, zonder verdere aarzeling mijn kettingslot door op klaarlichte dag. Er rest mij nog een sleuteltje...