Sailing home...

'afscheidsvisje' bij Kiriacos, vertrek uit Epidavros

en nog een keer 'niet te dicht langs de kantjes' in het kanaal van Korinthe

Windkracht 8 op de kop in de Golf van Korinthe

Even weg...

We zijn al weer ruim 3 maanden aan boord deze zomer. Griekenland is een fantastisch vaargebied maar zo'n boot is toch wel een permanent object van zorg. Ankeren in de laag (anker op 3 scheepslengtes uitgooien en met de kont naar de kade) hetgeen de gebruikelijke aanlegmethode is in Griekenland, is niet voor iedereen appeltje eitje, en zeker niet voor de willekeurige vakantiezeiler die een boot huurt voor de vakantie. Dit leidt ertoe dat wij toch meestal op of in de buurt van het schip zijn om potentiele brokkenpiloten die naast ons afmeren warm te verwelkomen met een flinke fender in de hand.
Dat dat geen aanstellerij is van overbezorgde booteigenaren of diens aanstellerige bemanning, blijkt uit onderstaande foto. Een Belgische zeiler die voor 2 maanden een boot huurt om met 8 chartergasten rond te varen, lukt het om met windkracht nul deze jaap in de romp van Ithaka te klieven terwijl wij even weg zijn.

Ideale gasten

Ideale gasten aan boord zijn gasten die genieten van de mooie plekken die je hen laat zien, diee bijzondere dingen die je voor hen organiseert waarderen en die actief en enthousiast zijn bij het varen. Met de groep van deze week hebben we niet te klagen en is er zelfs af en toe tijd voor een lekker lui momentje met boek in de schaduw in het gangboord.

Mooie ankerplek

Een theatervoorstelling in het Griekse amphitheater in Epidavros

Een-spreekt-voor-zich-momentje

Cruising life

De eigenaren en hun familie maken veel gebruik van de boot deze zomer. Toch hebben we tussen door ook regelmatig tijd om met z'n 2en te varen naar bestemmingen die nog op ons prive-wensenlijstje staan, zoals Santorini. De switch van bemanning naar cruisers kost weinig moeite. Hier in een baai van het eiland Kithnos, waar een door een paar zeilers gevangen tonijn wordt gedeeld tijdens een barbeque op het strand met Franse, Italiaanse, Tjechische, Amerikaanse en Nederlandse zeilers.

Sail-in-vulcano

Na een drive-in-vulcano (St. Lucia), een walk-on-vulcano (Vulcano, Liparische eilanden), een do-not-fall-in-vulcano (boiling lake, Dominica) wordt het hoog tijd om eens een vulkaankrater binnen te zeilen. Santorini, het meest Zuidelijke Cycladen eiland, biedt die mogelijkheid. Het maanvormige eiland bestaat uit de randen van de kraters ontstaan na diverse vulkaanuitbarstingen, de dorpjes als overgekookte melk aan de kraterranden gekleefd.
Zonder twijfel het meest bijzondere Griekse eiland, dat helaas af en toe bijna ten onder gaat aan haar eigen aantrekkingskracht, als maar liefst 3 cruiseschepen hun lading uitspuwen over het eiland. Op die momenten is het maar beter om vanaf de boot een verfrissende plons te nemen in het 250 m diepe kratermeer en pas weer boven te komen als de cruiseschepen anker op zijn.

Serifos

Omhoog, op hoogte en omlaag.
Serifos, Cycladen met Mieneke en Jan Willem van de 'Zilt'

Hydra

Terwijl Athene in brand staat, sjokken op Hydra de ezels voort, hangt de inktvis te drogen, gaat de zon net als anders gewoon weer onder achter Dhokos, aanschouwen we de sunset met een cocktail in de Sunset bar en piekeren ons suf hoe het verder moet met Griekenland...