Oudejansjes op Mallorca

paparrazi

Eerste oogst

Na 4 maanden varen in Griekenland, hangen er bij thuiskomst gewoon heerlijke vijgen en amandelen aan de bomen in eigen tuin, we wisten niet dat tuinbouw zo eenvoudig was...

Als een goudvis...

in een kom, voor je het weet zwem je je krom...

Onze tijdelijke afkoelunit.

O gato preto

Nautische collega Costa houdt zijn voortreffelijke barbecues niet meer alleen voor vrienden. Hij heeft inmiddels zijn eigen grill-restaurant 'O gato preto' geopend in Esporles. Voor wie van een goed stuk geroosterd vlees houdt in een leuke kleine ambiance, moet hier even langs in Esporles (in de straat tegenover de grote kerk, aan het einde links). Er is ook een vegetarische schotel.

En de boer, hij ploegde voort

Home green home

Na 4 maanden ins blaue, is het een groene thuiskomst. De casa staat er nog prima bij, de laatste opleveringswerkzaamheden zijn tijdens onze afwezigheid voorspoedig doorgegaan, de projectontwikkelaar/verkoper Enrique is inmiddels onze buurman geworden en toont met recht trots zijn nu door hem bewoonde loft en dakterras dat uitkijkt over de baai van Palma. Antoinette heeft zo nu en dan een frisse wind door het huis laten waaien en de tuin heeft lekker z'n eigen leven geleid, d.w.z. onkruid tot 1,5 m. hoog voortgebracht. We weten wat ons te doen staat de komende weken, aarden zal niet moeilijk zijn.

Italië

Wat is dat toch in Italië, het eten is er zo lekker dat je wel door kunt blijven eten, die pasta's vervelen nooit en toch zitten al die Italianen (nou ja, de meeste dan) strak in het vel. Of is het een plaatselijk fenomeen dat we hier op de Liparische eilanden aantreffen en komt het wellicht door de heilzame en gezonde uitwerking van de modderbaden op een van de eilanden hier, Vulcano. We wagen er met onze terugvaarbemanning/gasten Nicole, Simon en Jan een dip aan. Modderig worden we wel, stinken doen we nog een week lang als de beste, maar strak in het vel?