Onhandig, na het bestuderen van de getijdetafels en de hoog- en laag water standen hadden we namelijk graag om half 8 vertrokken om volledig van het meelopende tij te kunnen profiteren. Maar het zij zo, we hebben 265 paardenkrachten in de motor, dus een echt probleem hoeft het niet te zijn. Om 9 uur gooien we los nadat water/electriciteitsstanden zijn opgenomen, factuurtjes zijn opgemaakt en er betaald is. Als we een half uurtje in de straat varen, glijdt een dikke mistlaag van het Marokkaanse vasteland de zee op. Met onze talloze hulpmiddelen als radar en AIS is ook dat geen probleem, we blijven desondanks netjes buiten het scheidingsstelsel varen. De kleine vissersbootjes lijken zich niet zo te bekommeren om de grote vrachtschepen in de straat, zij dobberen lekker midden in het scheidingsstelsel rond om de beste vis te vangen. We lopen lekker door de Straat heen, die toch langer is dan je denkt, zo’n 40 mijl in het smalste gedeelte. Een keer of 6 horen we een Amerikaanse dame op een zeilboot ‘All ships’ oproepen en vervolgens 'put on your AIS, please'. AIS (Automatic Identification System) is een systeem dat o.a. koers, snelheid, lengte van schepen en vooral hun CPA, closest point of approach, en Tijdstip van dit CPA vermeldt op een ontvanger of zelfs weergegeven op de kaartplotter. Erg handig, vooral voor Amerikaanse zeilers die liefst niets aan het toeval overlaten. Aan boord van Ithaka treedt de nachtwacht in: 2 teams van elk 2 personen die s’nachts elke 4 uur wisselen. Rus en Marja vormen een team en broer en zus Michel en Patricia. De bijna volle maan en de goede en zelfs in de juiste richting waaiende wind doen de rest.
