Nadat de sleutels van de oppascasa weer zijn overgedragen, is voor ons de tijd van verlaten van het eiland aangebroken. In plaats van een fijne korte rechtstreekse AirBerlin vlucht van Palma naar Amsterdam, hebben we enkele maanden geleden bedacht dat het eigenlijk wel handig is om met de auto te gaan. De tickets voor de ferry liggen al klaar, de achterbank is uit de Citroen Berlingo Multispace, hetgeen betekent dat we maar liefst 2,5 kubieke meter dierbare spullen, of is het oude meuk waar we maar geen afscheid van kunnen nemen, uit Nederland mee terug kunnen nemen.
Een paar dagen voor vertrek lopen de gemoederen rond het 'huis in aankoop' echter zo hoog op, dat we denken dat we de ferry tickets maar gaan verpatsen en alsnog met het vliegtuig naar Nederland gaan. De verkoper, tevens de aannemer in de renovatie, tevens toekomstige buurman, is inmiddels net als wij zo sjagrijnig geworden van de traagheid van onze advocaat bij het maken van de aan-/verkoopakte, dat hij onze renovatiewensen niet meer wenst te beantwoorden omdat hij nog steeds niet zeker is dat wij de kopers zullen worden. De door ons gewenste badkamer ensuite wordt niet aangelegd. In plaats daarvan wil hij een klein hokkerig badkamertje met onnodig veel deuren tussen slaapkamer en badkamer en een hele grote wc met verlaagd plafond en een hal met verlaagd plafond en inbouwkledingkast bouwen. Neee, niet doen, roepen wij nog, heb nog enkele dagen geduld, want echt, echt, echt, voordat wij op die ferry stappen willen we dat de aktes gepasseerd zijn bij de notaris. Maar verkoper/aannemer/buurman is niet meer te stuiten, hij stapelt steen op steen waar wij het niet willen, niet om aan te zien. Gelukkig staakt hij na 1 dag het onnodig stapelen als ook onze advocaat hem belooft dat de akte nu snel komt. Uiteraard lukt het de Spaanse notaris en advocaat toch net niet om alles inderdaad voor ons vertrek klaar te hebben... maar we zijn er bijna. We machtigen onze advocaat om tijdens onze vakantie in Nederland de akte namens ons te ondertekenen. En zo zitten we uiteindelijk op zaterdag 4 december toch met een goed gevoel op de ferry en worden de muurtjes afgebroken...
