Corfu

De eilanden in de Ionische Zee zijn voor ons de Griekse eilanden die we in voorgaande reizen het minst bezocht hebben. Ze blijken ook volstrekt anders te zijn dan bijv. de eilanden in de Cycladen met de kenmerkende wit-blauwe huisjes. De eilanden hier zijn groener, bergachtiger met veel cypressen en olijfbomen. Dat ze een stuk dichter bij Italie liggen is goed te zien aan de bouwstijl, te danken aan de bouwdrift van de Venetiaanse bezetters.



Het weer is hier nog steeds niet zo mediterraan als in Nederland, maar op de mooie dagen fietsen we ons een slag in de rondte en in de hoogte (pfff). Op een van de fietstochten belanden we uitgerekend op het enige nudistenstrand van Corfu met slechts een klein handdoekje (waren tenslotte niet uitgerust voor het strand maar voor een fietstocht). Noodgedwongen (al dat zand tussen de billen...) doet Michel zijn 1e duik in de zee, maar aangezien de 26 graden Celsius zeetemperatuur nog lang niet bereikt is, wacht Marja nog even...