De tocht van Mallorca naar Griekenland lijkt in het teken te staan van veel tonijn aan boord afgewisseld met vogels van diverse pluimage. Trouwe lezers van 'inbetweenblues' weten dat vogels aan boord van de Ithaka een warm welkom te wachten staat (zie hoofdstuk Dierenleed, april 2010). Dit lijkt nu ook in de vogelgemeenschap bekend. Ver buiten de kusten van Sardinie, Sicilie landt er regelmatig een uitgeputte (trek)vogel aan dek. Op een gegeven moment hebben we er zelfs 3 tegelijk aan boord. Verdwaald, gedesorienteerd, moe, uitgedroogd en waarschijnlijk hongerig. Helaas nemen ze nauwelijks iets van aangeboden voedsel of water aan. Sommige zijn vrijpostig en fladderen al snel de hele boot door. Andere zijn angstig, doen pogingen tot wegvliegen doch belanden na een aantal malen in het water te zijn gevallen, wederom uitgeput aan dek. Na een tijdje vliegen ze toch weer weg, we vragen ons steeds af of ze het land zullen halen of dat hen een zeemansgraf wacht.
Tussen Levkas en Corfu hebben we wel een heel mooie en bijzondere opstapper, een bonte specht... denken we. Hij houdt zichzelf gedurende een ruim half uur staande op de neerhouder, het kuifje als balans naar voren en achteren bewegend en gelukkig wordt de carbonmast niet doorboord. Achteraf blijkt dat het geen specht maar een 'hop' te zijn geweest, een trekvogel die zomers in Zuid-Europa verblijft en in de winter in Afrika. In Nederland staat de vogel op de lijst van meest bedreigde diersoorten en komt deze niet of nauwelijks meer voor. Een zeldzame bezoeker dus, deze (eiland)hop(per), die hopelijk de harde tegenwind naar het dichtsbijzijnde eiland heeft kunnen trotseren.
