4 uur op, 4 uur af

Elke haven in de Middellandse Zee beschikt tegenwoordig nagenoeg over 24-uurs service (een marinero die je lijnen aanpakt c.q. losgooit), maar daar waar je het het meeste nodig hebt of verwacht, te weten in een getijdehaven zoals Gibraltar, om met het juiste tij te kunnen vertrekken gelden openingstijden van 8.30 tot 22.00 uur. De reden die wordt aangegeven is dat het een militair gebied is waar alles s'nachts afgesloten moet worden (dit soort apekool hebben we voor het laatst gehoord in Cuba..)
Onhandig, na het bestuderen van de getijdetafels en de hoog- en laag water standen hadden we namelijk graag om half 8 vertrokken om volledig van het meelopende tij te kunnen profiteren. Maar het zij zo, we hebben 265 paardenkrachten in de motor, dus een echt probleem hoeft het niet te zijn. Om 9 uur gooien we los nadat water/electriciteitsstanden zijn opgenomen, factuurtjes zijn opgemaakt en er betaald is. Als we een half uurtje in de straat varen, glijdt een dikke mistlaag van het Marokkaanse vasteland de zee op. Met onze talloze hulpmiddelen als radar en AIS is ook dat geen probleem, we blijven desondanks netjes buiten het scheidingsstelsel varen. De kleine vissersbootjes lijken zich niet zo te bekommeren om de grote vrachtschepen in de straat, zij dobberen lekker midden in het scheidingsstelsel rond om de beste vis te vangen. We lopen lekker door de Straat heen, die toch langer is dan je denkt, zo’n 40 mijl in het smalste gedeelte. Een keer of 6 horen we een Amerikaanse dame op een zeilboot ‘All ships’ oproepen en vervolgens 'put on your AIS, please'. AIS (Automatic Identification System) is een systeem dat o.a. koers, snelheid, lengte van schepen en vooral hun CPA, closest point of approach, en Tijdstip van dit CPA vermeldt op een ontvanger of zelfs weergegeven op de kaartplotter. Erg handig, vooral voor Amerikaanse zeilers die liefst niets aan het toeval overlaten. Aan boord van Ithaka treedt de nachtwacht in: 2 teams van elk 2 personen die s’nachts elke 4 uur wisselen. Rus en Marja vormen een team en broer en zus Michel en Patricia. De bijna volle maan en de goede en zelfs in de juiste richting waaiende wind doen de rest.

Apies kijken

Varen kan leuk zijn, maar nog leuker vinden wij het aankomen op en bekijken van nieuwe plekken. Naast het spoelen van de boot, staat vandaag in het teken van even duty-free shoppen en vervolgens de rock te beklimmen waar Gibraltar vrijwel volledig uit bestaat. We zijn van plan de kabelbaan naar boven te nemen en lopend weer terug te gaan, tot er een Gibraltees (Gibralteriaan?) op ons af komt en uitlegt dat hij voor de prijs van een retourtje kabelbaan, ons per privé-bus naar boven rijdt, ons daar alle bijzondere plekken laat zien, als gids fungeert en weer terug naar beneden brengt. Rus en Marja willen liever de kabelbaan en lopen, maar Michel en Patricia voelen wel wat voor deze luxe accommodatie. Het wordt het laatste. De grotten in de rock zijn met de vele stalagtieten en stalagmieten, tegen onze verwachtingen in, spectaculair en de beroemde apen mooi, leuk en brutaal. Ze springen in onze bus en pakken uit Patricia haar tas een knoflookbrood. De militaire gangen, met de hand gegraven door de Engelsen doen wat Efteling-achtig aan met de poppen in militaire kleding. De toelichting van de ‘gids’ is niet al te indrukwekkend en we besluiten de terugweg toch lopend te doen. De gids blij met deze wel zeer goedbetaalde taxirit van 90 euro (incl. toegang), wij blij om ook nog even lekker de benen te kunnen strekken voor we aan onze 4-dagen durende zeiltocht naar Lanzarote gaan beginnen.

Engeltje-op-de-tong

Woensdagochtend 28 oktober vertrekken we om 8 uur uit Cartagena. Nadat we de dag en de nacht rustig zijn doorgekabbeld, we hebben weinig wind dus varen op de motor en nog enige tijd op de genaker. We vangen 3 mooie dorades en 1 yellow fin tuna. Donderdag aan het eind van de middag doemt de rock van Gibraltar op, vrachtschepen en tankers liggen op de rede. We hebben gereserveerd in Queensway Quay Marina in Gibraltar, masten zijn zichtbaar achter huizen, alleen de reeds 5 jaar bestaande haveningang zoals op de computerkaarten staat vermeld (2 weken geleden volledig updated) blijkt een blinde muur. Na wat zoeken vinden we de ingang, als we binnengaan doemt een knus uitziende haven op omringd door mooie woningen. Nadat we de boot hebben aangelegd, is het tijd voor het welverdiende ankerbiertje in de vorm van een koele witte Vina Sol met versgesneden sashimi van de vanochtend gevangen tonijn die als boter op de tong smelt. Na een korte verkenning van het centrum van Gibraltar (veel sieraden, electronica en drankshops), verorberen we 's avonds nog een medium-rare gebakken tonijnmoot, ook nu weer een engeltje-op-de-tong-ervaring. Al hebben we dan ook maar weer 1 nachtje doorgezeild, genieten we toch weer van een hele nacht doorslapen zonder tussentijdse wekkers die het bij sommige van ons steevast niet willen doen (Michel, wakker worden!!).

Autopilot

Goh, lekker gaat ie he? We varen 8 mijl bij Palma vandaan. Ja, super. Hoe werkt die joy-stick eigenlijk ook al weer, vraagt Rus. O, gewoon zo. Je drukt deze knop in en dan gaat ie automatisch over van autopilot op de joy-stick. Niet dus.... We draaien direct een rondje van bijna 360 graden en de autopilot wil niet meer. De afgelopen week is op een van de laatste dagen de autopilot weer in elkaar gezet na een jaar lang steggelen met de fabrikant. Bij het openmaken van de autopilot motor blijken een paar draden niet vastgedraaid te zijn. Een telefoontje met de monteur leidt tot een uitroepen van de monteur: 'O ja, dat ben ik vergeten, daar had ik een andere schroevendraaier voor nodig.' In 1e instantie denkt Michel dat door deze vergeetachtigheid de hele autopilotmotor is doorgebrand, gelukkig blijkt dit niet het geval. Na 1,5 uur sleutelen in 1/2 vierkante meter ruimte en 35 graden Celsius, komt Michel bezweet weer uit de achterpiek. Maar het werkt weer! Opgelucht vervolgen we onze reis naar Ibiza voor een bliksembezoek Ibiza-stad. De volgende dag en nacht door naar Cartagena, een mooie stad aan de Zuid-Spaanse kust waar sinds ons vorige bezoek met Seraglio in 2002 een indrukwekkend, meer dan levensgroot beeld is toegevoegd.

Gooi maar los!

Zondag 25 oktober gooien we los in Club de Mar, Palma de Mallorca, dagdoel Ibiza, weekdoel Gibraltar, en doel voor de komende 2 weken Gran Canaria. Vervolgens hopen we begin december in St. Lucia aan te komen. Een wintertje naar de Caribbean, decadent zei iemand laatst, zo hadden wij het nog niet bekeken. Na een hele drukke zomer is het voor ons nu ook vooral een drukke winter. De laatste weken voor vertrek stonden in het teken van het oceaanklaar maken van de boot. Nog even 2 dagen, notabene in het weekend, op het droge om een lekkende afdichting van de boegschroef te repareren. Twee dagen werden er vijf omdat de leverancier in Nederland de verkeerde onderdelen had geleverd. Direct werd onze toch al krappe planning nog krapper. Vrijdagavond ploften we om half 9 op de bootbank, na nog even snel een wijntje te hebben gedronken met de beide Grahams (onze landlords van wie we sinds februari onze casita op Mallorca hebben gehuurd) en natuurlijk de laatste aflevering van Gooische vrouwen te hebben bekeken. Rus (vriend van Marja) en Patricia (zus van Michel), die ons komen helpen met de trip naar Las Palmas monsteren om 10 uur 's avonds aan aan boord.
Na zaterdag de laatste klussen en voor de laatste keer dit jaar een rondje Palma stad te hebben gedaan, gaan we te kooi. Zondagochtend om 8 uur worden de nieuwe buitenborreltafeltjes gebracht en om 10 over 8 gooien we los.

Een blog, ehm moet dat?

Zachtzinnig gedwongen door andere actieve bloggers beginnen wij vandaag aan een blog. De tijd van eenzijdig gelegitimeerd gluren in andermans dagelijkse beslommeringen lijkt voorbij. Ook wij moeten er aan geloven.
De reden van dit blog is dat we Mallorca gaan verlaten voor een winter. We vinden het leuk om vrienden en familie, waar dan ook ter wereld, de gelegenheid te geven om onze reis naar en in de Caribbean te volgen.

De week voorafgaand aan ons vertrek staat in het teken van Michel zijn halve marathon lopen (resultaat 1:35:10), de boot klaarmaken voor vertrek en afscheid nemen.