maandag 7 december 2009

Rodney Bay, St. Lucia



Zondagavond om 6 uur lokale tijd speuren we in de schemer naar het ARC finish schip. Na 2 weken lang ruime wind te hebben gevaren, loeven we na Pigeon Island (Noord-kant St. Lucia) te hebben gerond, op tot een aandewindse koers om op het finishschip af te varen. 5 mijl voor de aankomst roepen zoals verzocht de ARC-finish lijn op op de marifoon. Geen enkele respons, ook niet na 5 keer herhalen. Het lijkt wel of er niemand meer aanwezig is... zo laat zijn we toch niet? Uiteindelijk krijgen we een reactie als we al bijna bij de finish zijn, men blijkt ons niet goed te kunnen verstaan. Om 8 minuten over 6 lokale tijd gaan we over de finish lijn, 14 dagen en 9 uur nadat we uit Las Palmas vertrokken, in die tijd hebben we 3052 nautische mijlen gevaren (rechtstreeks zou 2703 mijl zijn geweest) en 9 pagina's in het logboek volgeschreven met posities. Terugblikkend hebben we op de uitval van de autopilot met grote consequenties na, een prima overtocht gehad. De wind heeft steeds voor voldoende voortgang gezorgd, de sfeer aan boord is prima geweest, niemand zeeziek, we hebben heerlijk gegeten (iedereen aan boord heeft werk van zijn kooktaak gemaakt met de heerlijkste recepten, al dan niet geimproviseerd met versgevangen vis), zijn er enorme hoeveelheden vis binnengehengeld totdat het visquotum bereikt werd (vriezers vol!), we hebben niet al te veel wildlife gezien, slechts 1 x een ademende walvis of grote dolfijnsoort die we niet eens goed hebben kunnen aanschouwen.

Het wachtschema waar we zoveel naar gekeken hebben, kan weer in de prullenbak, onze foeilelijke tropische hemden worden uit de la gehaald om iets anders dan gemiddeld over de finish te komen.
Bij aankomst in de haven, staat er een welkomstcomité klaar met de rumpunch waar we zo lang naar uit hebben gekeken, een mandje met Caribisch fruit en een 2 liter champagnefles gevuld met Heineken bier... De rumpunch smaakt zoals verwacht erg goed. We zijn de 12e boot die binnen is gekomen en het feestterrein wordt daarom vooral bevolkt door locals, wat het niet minder gezellig maakt. Caribische dansers, vuurspuwende limbodansers en rumcola's zorgen ervoor dat we de 1e nacht aan land ook weer niet echt veel slaap hebben. Dat komt de dagen hierna wel... O ja, onze marifoon bleek defect te zijn, dit was de reden van de geen tot zeer late respons van de ARC-finish lijn, er was een zekering door. Zo zijn we de enige boot van alle ARC-deelnemers die niet gefotografeerd is bij de finish.