Begin 2000 heeft Marja een maand op Mayreau, een Caribisch eilandje met krap 300 inwoners, gewoond om een zeilboot te schipperen van een lokale guesthouse-eigenaar. Hoewel het een leuke tijd was, verliep de samenwerking met de guesthouse-eigenaar niet zonder slag of stoot. De details van deze Caribische soap zullen sommigen (nog) wel kennen. Nu een aantal jaren geleden de scherpe randjes van de relatie met de guesthouse-eigenaar wel gesleten zijn en er zelfs sprake is van vriendschappelijk emailcontact, laten we met plezier het anker vallen in Saline Bay in Mayreau, de Caribische parel in het Tobago Cays Marine park.
Oh my god! roept de guesthouse-eigenaar in zijn speedo-zwembroek uit als we, onaangekondigd, zijn terrein oplopen. Nadat hij een aantal jaren geleden zijn hele bezit zag afbranden, is het nu weer opgebouwd tot guesthouse, restaurant, bar en zwembad. We worden met open armen en volle glazen en borden ontvangen en blijven bijna een week hangen.
De gastheer bruist nog steeds van energie om zijn gasten en ook ons elke dag te vermaken met barbeques op het strand, chillen bij de pool en het zingen van zelf geschreven liedjes, waaronder die met de titel 'Sweet Mayreau'. Op het eiland komen we verder veel oude bekenden tegen en het wordt een supergezellige kerst met steelband, dansen en lekker eten en drinken.
Maar toch... Mayreau zou Mayreau niet zijn om toch weer in een soap te eindigen waar we dreigen een rol in te gaan spelen, omdat de guesthouse-eigenaar alias de drama-king denkt dat zijn vriendin hem wil verlaten door met ons te vluchten op de boot... Het is tijd om Sweet Mayreau te verlaten (zonder vriendin in een bakskist overigens...)
