Van de fancy foto's van Ti-Coyo is niet zo heel veel te herkennen bij aankomst op onze nieuwe werkplek. De boot zit nog half verpakt in winterhoezen. De enige grote zeilboot in de haven naast monsterlijke motorjachten waarvan de eigenaren een zwak voor de kleur groen blijken te hebben... Met een hotel in aanbouw pal achter de boot, het ontbreken van bemanning gedurende de afgelopen 5 maanden, dennenbomen aan de overkant van de baai die hun pollen laten vallen, blijkt ieder kiertje van de boot gevuld met bouwstof en gele stuifmeel.
Tel daarbij op een garantie werklijst van zo'n 150 punten, 3 Scandinaviërs van de Swan werf uit Finland (nee dames, niet van die mooie grote blonde Vikingen, maar gewone, overigens heel aardige, een soort van bescheiden versie van West Frieze recht door zee type kerels), die dezelfde dag als wij aan boord komen en nog 10 dagen blijven om de flinke garantielijst weg te werken, en wij die de boot nog helemaal moeten leren kennen en de dagen zijn gevuld.
 |
| Hotel pal achter de boot |
 |
| Een paar garantiepuntjes maar.... |
De eerste 10 dagen komen we de boot bijna niet af, ja tot aan de koffiebar cq pizzeria in de haven en is onze wereld niet groter dan 32 x 7,6 meter. Internet werkt nog maar matig, wifi antenne zit veel te hoog in de mast, dus welkom in onze small world...
