De tocht van Gibraltar naar Lanzarote (ca. 620 nautische mijlen, ca. 1100 km) gaat snel. Na het eerste stukje op de motor, gaat om de hoek bij Marokko de wind lekker waaien, Noord-Oost 4-5, af en toe 6. Met het grootzeil en de genua maken we gemiddeld een knoop of 8,6 (voor de niet zeilers zo'n km of 15, ja het is niets zul je zeggen, maar voor een zeilboot best aardig) en de behaalde topsnelheid is maar liefst 14,5 knoop. Merkwaardig genoeg vangen we geen enkele vis meer (en wij dachten dat de Middellandse Zee was leeggevist, maar dit lijkt nu op de oceaan meer het geval). We komen weer een beetje in het wachtritme, doen aan het eind van de middag een spelletje Goudzoeken/saboteren (dank je wel Anton en Wil voor dit goede tijdverdrijf aan boord!), lezen, koken en de dagen vliegen om. Omdat de wind steeds meer recht van achteren komt, kruisen we af, pal voor de wind is niet ideaal voor deze boot en met de oceaangolven.
Tijdens de 4e dag op zee, komen we in de middag (dinsdag 3 nov.) aan in Lanzarote, marina Rubicon aan de Zuidkust. Toen wij in 2002 met onze eigen boot in Lanzarote waren, was deze marina er nog niet. Het is een mooie haven met opvallend vriendelijk personeel. We toppen de dieseltanks af, er zit nu 5000 liter in, dus vol voor de oversteek eind deze maand mocht de wind tegenvallen. 's avonds hebben we een lekkere gegrilde pijlinktvis en vis op ons bordje op een terras aan zee en maken we plannen voor de volgende dag.
