Na bijna 2 weken een actieradius van niet meer dan 27 meter te hebben gehad, zijn de spieren lui en slap geworden. Tijd voor een ontspannen fietstochtje, dachten we zo. Men hure 5 mountainbikes (Sonja besluit dat fietsen niet haar manier van ontspannen is, de anderen dachten toen nog van wel...), neme een kaart van het eiland en trappen wat voort. Al snel blijkt dat we op een prachtig groen eiland zijn beland met vriendelijke heuvels in het begin en tergend lange valse platten en erger dan dat op het eind. Het ontspannen fietstochtje duurt uiteindelijk toch zo'n 7 uur met uitsluitend een break voor een soepje en een tosti onderweg. We hadden het natuurlijk wel een beetje kunnen weten, want we hebben 2 Huijgens in ons midden (Bas en Anton), je weet wel van het sportief fanatieke soort waarbij fietstochtjes meestal eindigen in een militair trainingskamp. Bas zorgt gelukkig wel voor de mentale ondersteuning door bij elke nieuwe voor ons opdoemende berg met stelligheid te verkondigen dat dit toch ECHT de laatste moet zijn.
Maar het was een prachtige tocht, vooral achteraf na de warme douche en bij de hapjes van Sonja bij terugkomst op de boot...
